ben sair degilim
biriktirilmis kelimeler tasimiyorum
dikisleri sökülmüs heybemin ceplerinde
dilim yetmez harflerim aciz kalir benim
icimin denizlerini dökemem
kararir elimi sürdüğüm süt beyazi kagitlar

ben sair degilim
ellerim dans etmeyi bilmez
hecelerin nagmelerine kapilip
kelimeleri oksamaya yetmez nasirli parmaklarim
dökülmeyi bilmez kalemimin mürekkebi
yaldızli ask mektuplarinin üzerine…

ben sair degilim
sevgilimin dizlerine uzanip mirildanacak
ask siirleri düsmedi paslanmis dilime
kelimelerim Irem baglarında cicek acarken
ben daglarin ayazinda tuttum.
hüzünlerin kucaginda büyüyen gönlümde
misralar sarki sözü olamadi hic…


ben sair degilim
noktalama isaretleriyle sevisemedim
ben “soru” isaretini bilirim
nedenlerimin nicinlerimin sonuna koyacak
hayallerimin arasina ekleyecek
“virgül”lerim olmadi benim
“ünlem” isaretine gönül verdim bir ara
bütün “ah”larima eklemek sevdasndan
birde “nokta”nin ellerine yapistim
hasret cirpinislarinda bogulan
ömrümün sonuna koymak icin...

ben sair degilim…